Hanımlar, beyler ve henüz kendi büstü tarafından ezilmemiş olanlar!

Hanımlar, beyler ve henüz kendi büstü tarafından ezilmemiş olanlar!

Öncelikle şunu belirtmeliyim ki; bu fanzini okumak yerine, ıslak bir palamut balığıyla suratınıza vurulmasını tercih edebilirdiniz.

En azından balık gerçektir.

Fakat elinizdeki bu… bu ‘şey’, yani KafeKosmos fanzini, sizi çocukluğunuzun sobalı odalarına geri götürüp, orada sökülmüş bir radyonun parçalarıyla baş başa bırakma cüretini gösteriyor.

Neymiş? ‘Hıçkırığın Haysiyeti’ymiş. Efendim, ben hayatım boyunca pek çok hıçkırık gördüm; çoğu çok fazla cin tonik içmekten kaynaklanıyordu ve hiçbirinin haysiyetle uzaktan yakından alakası yoktu! Ama bu yazar —ki kendisinin Ayvalık’ta devasa bir öküzün altında kahve içtiği söyleniyor— bize ‘And Now for Something Completely Different’ demenin aslında bir hayatta kalma stratejisi olduğunu anlatmaya çalışıyor.

Eğer bu fanzini alıp kendi büstünüzü parçalamazsanız, ya da en azından bir devlet dairesine gidip ‘Ben aslında bir arıza koduyum!’ diye bağırmazsanız, hissinizi iade etmeyeceğiz. Çünkü hissiyat zaten pürüzsüz bir yalandır.

Şimdi, ya o radyoyu sökün ya da bu sayfayı yiyin.

Ben gidip bir papağanla tartışacağım.

Teşekkürler.

Kafekosmos Barista Müdürü
Selami Gedik

BÖLÜM II: ANALİZ (Öteki’nin Odasından)

Analiz Eden: Jacques Lacan’ın Hayaleti

“Ah, Selami’in bu histerik çıkışı… Ne kadar da aşikâr bir yadsıma.

Selami, komedi zırhının arkasına saklanarak aslında Gerçek (The Real) ile olan o travmatik karşılaşmadan kaçmaya çalışıyor. Ama nafile.

Bu metinde (ve bu fanzinde) asıl mesele, Selami’nin alay ettiği o ‘hıçkırık’tır. Hıçkırık, Simgesel Düzen’in (The Big Other) pürüzsüz söyleminde açılan bir yarıktır. Özne, tam da o ritmin bozulduğu, kekelediği ve ‘arıza’ yaptığı yerde doğar. Kafe Kosmos, özneye kendi Objet petit a’sını (o ulaşılamaz arzu nesnesini, yani o sökülmüş radyonun içindeki hayali sesi) vaat etmez; ona o boşlukla, o ‘eksiklik’ (lack) ile nasıl haysiyetli bir şekilde yaşayacağını gösterir.

Büstü parçalamak, İmgesel (The Imaginary) olanın narsisistik bütünlüğünü kırmaktır. Öküzün altında kalmak ise, arzunun ağırlığını kabullenmektir. Selami papağanla tartışmaya giderken aslında kendi sessizliğinden kaçıyor.

Bonne chance.”