Etiket: üretim ilişkileri

Genç Marx’ta yabancılaşma, işçinin ürünüyle, emeğiyle ve kendi insani imkânlarıyla kurduğu ilişkinin kapitalizm altında dışsallaşmasını anlatır.

Marx toplumsal hayatı ekonomiye indirgemez; maddi üretim ve yeniden üretim ilişkilerini siyaset, hukuk ve ideolojiyle birlikte düşünür.

Altyapı–üstyapı metaforu, ekonomi ile siyaset, hukuk ve ideoloji arasındaki ilişkiyi açıklarken kolayca ekonomik determinizme indirgenebilir.

Tarihsel materyalizm, toplumsal hayatı değişmez insan özünden değil, tarihsel üretim ve yeniden üretim ilişkilerinden hareketle anlamaya çalışır.

Marx açısından kapitalizm, yalnızca piyasa ya da özel mülkiyet değil; emek, sermaye, mülkiyet, para ve yeniden üretim ilişkilerinin tarihsel bütünüdür.

Marx açısından sınıf yalnızca gelir düzeyiyle açıklanmaz; asıl mesele insanların üretim ilişkileri içinde hangi konumu işgal ettiğidir.

Marx ve Althusser açısından sınıf, gelir düzeyi ya da kimlik değil; üretim ilişkileri içindeki tarihsel ve mücadele içinde biçimlenen toplumsal ...

Marx’ta meta fetişizmi, insanlar arasındaki toplumsal üretim ilişkilerinin şeyler arasındaki ilişkiler gibi görünmesini açıklar.

Marx’a göre sermaye yalnızca büyük miktarda para değil; emek gücü ve üretim araçlarıyla birleşerek kendisini genişletmeye yönelen değerin toplumsal hareketidir.

Marx’a göre işçi emeğini değil, çalışabilme kapasitesini satar. Ücret de bu emek gücünün belirli süreli kullanımının parasal biçimidir.

Marx açısından emek yalnızca çalışmak değildir. Emek, üretim ilişkileri içinde belirli toplumsal biçimler kazanan insan faaliyetidir.

Marx açısından üretim ilişkileri, insanların üretim araçları, emek ve ürün karşısındaki farklı toplumsal konumlarını anlamanın anahtarıdır.